Ervaringen in het klooster (https://nl.wikipedia.org/wiki/Klooster_van_Chevetogne)
Het bijzondere van het klooster in Chevetogne is de aanwezigheid van twee kerken: de Oosters-Orthodoxe kerk uit 1955 en de Rooms-Katholieke uit 1980. De Byzantijnse en de Latijnse liturgie worden hier gelijktijdig gevierd. De benedictijner monniken worden door de abt steeds over beide kerken verdeeld. Zo willen zij de eenheid tussen alle christenen bevorderen.
Bij de getijdengebeden konden wij steeds kiezen naar welke kerk we wilden. In de Orthodoxe kerk waren de diensten in het Kerkslavisch. De prachtige Byzantijnse zang van de monniken riep op om er met overgave naar te luisteren. Juist vanwege het niet verstaanbare maakte het extra indruk. In de Latijnse kerk kon je actief meezingen uit de Franstalige tekstboekjes.
Op zaterdagavond was een Byzantijnse vigilie, een lange nachtwake van twee en een half uur en op zondagochtend een ruim twee uur durende Slavische liturgie in de Byzantijnse kerk. Dat lijkt een lange zit, maar de rustige verstilde sfeer, het aansteken van de kaarsen, de mooi verlichte iconen, het recitatief zingen van de lezingen, de herhalende gebeden en de prachtige meerstemmige gezangen van de monniken met hun lange baarden en zwarte kappen met sluiers deed de tijd geheel vergeten. De intensiteit van de klanken kwam diep bij me binnen en de kwaliteit en lengte van de viering maakte dat mijn hart ontroerend openging.
De vieringen waren voor ons allen een indrukwekkende ervaring die eerbied en devotie wakker maakte..